او در زماني نامعلوم (مقارن صدور فتواي پاپ يوحنا بر ضد كيمياگري، ولي معلوم نيست پيش ياپس از آن) يك راهنماي حقوقي راجع به رسيدگي به موضوعات افسونگري نوشت كه در آن نظر خود را دربارهٴ كيميا عرضه ميكند. او دلايل له و عليه را مطرح ميسازد، ولي به سود آن نتيجه ميگيرد و ميگويد كه در هر حال كيمياگر كسي نيست جز صنعتگري چيرهدست كه شيشه ميسازد، يا كرمي كه ابريشم ميتند. استدلال اوگوستين را در مورد وجود نيروي توالد در هر چيز تكرار ميكند، كه در سايهٴ آن هر نوع تغيير تكاملي هميشه ممكن يا مقبول است. تنها وقتي كيمياگري علمي حرام است كه با جادو آميخته شود. كيمياگراني كه بتوانند فلزات عادي را به طلا مبدل سازند بايد خادمان جامعه به شمار آيند.
از جملهٴ شاگردان او گوليلمو دي پاسترنگو. بارتلوا دا ساسوفراتو، و از جملهٴ دوستانش جوواني داندريا و پترارك بودهاند، كه از همهشان در اين مجلد سخن گفتهايم.
چـينـو دا پيـستـويـا
حقوقدان و شاعر ايتاليايي (1270 ـ 1336/1337 م).
چينو دا پيستويا.1 در سال 1270 در يك خانوادهٴ اشرافي پيستويا زاده شد. در مدرسهٴ فرانچسكو داكوله تحصيل كرد. سپس در بولونيا (حدود 1292) نزد فرانچسكو آكورسوي دوم و در اُورلئان نزد پيير دو بِلّـهپـرش به تحصيل حقوق پرداخت.2 او نيز مانند دانته در اصل از حزب هوادار امپراتور بود، ولي به سفيدهاي هوادار پاپ پيوست و متحمل صدمات زيادي شد. از اينجا ميتوان دريافت چرا تنها در سال 1310 بود كه توانست دكترايش را در حقوق اخذ كند. از سال 1321 در مدارس مختلف به تدريس حقوق پرداخت: ترويزو، سيينا، فلورانس، پروجا، ناپل. در مقام حقوقدان شهرت فراوان يافت، بارتلو از جملهٴ شاگردانش بود.
مهمترين تأليف حقوقي او شرحي است بر قوانين اصلي نه كتاب اول مجموعهقوانين يوستينيان كه قرنها مورد قدرداني بسيار قرار گرفت. يك كتاب ناتمام و چندين راهنماي حقوقي نيز دارد. در جريان بررسي قانون مربوط به تولد جنين هفت ماهه، نظر جنتيله دا فولينيو را جويا شد واز او رسالهاي بهدست آورد كه آنرا (بهغلط) نخستين رساله در پزشكي قانوني دانستهاند. اين موضوع در يادداشت مربوط به جنتيله مورد بررسي قرار گرفته است.
او از جملهٴ نخستين ((مفسران)) است؛ يعني مكتب حقوقي نوي را معرفي كرد كه از حقوقدانان فرانسه تأثير پذيرفته بود و بيش از ((حاشيهنويسان)) قديم بولونيايي به فلسفه گرايش